تنهایی بهترین دوستمه که همیشه باهامه هیچ وقتم تنهام نمیزاره 

 تو همه ی غم هام و خوشی هام کنارم میمونه

پشت پلكهايم تنها جايي بود كه مي توانستم آخرين حرفم را براي تو بنويسم ...

تا آن هنگام كه  آنرا خواندي افسوس را در چشمانت نبينم...

و آن حرف اين بود : (( فراموشم كن ...))

^{از سخنانی که به دوست داشتن ختم بشه متنفرم}

^{از اشک هایی که به خاطر دوست داشتن ریخته بشه متنفرم}

^{از روز آشنایی با تو متنفرم}

^{از روزی که  به تو علاقمند شدم متنفرم}

^{از این عشق افراطی متنفرم}

^{از افکاری که به تو ختم می شود متنفرم}

^{از سکوت پرمعنایت متنفرم}

^{از واژه های محبت آمیزی که به تو ختم می شود ولی نمی شنوی متنفرم}

^{از احساسی که به تو دارم متنفرم}

^{به خاطر روزهایی که به یاد تو گذراندم متاسفم}

^{به خاطر بیداری شبهایم آن هم در فراق تو متاسفم}

^{به خاطر چیزهایی که نوشتم و می نویسم متاسفم}

^{به خاطر همه چیزهایی که در دل داشتم و بیرون نریختم متاسفم .}

^{به خاطر سکوتم متاسفم.}

^{به خاطر عشق یکطرفه ام به تو و به خاطر تنفرم هم متاسفم...}

هر چند مال من نشدی ولی ازت خیلی چیزا یاد گرفتم...

یاد گرفتم به خاطر کسی که دوسش دارم باید دروغ بگم

یاد گرفتم هیچ وقت هیچ کس ارزش شکستن غرورمو نداره.

یاد گرفتم تو زندگیم بدونه اینکه بفهمم چقدر دوسم داره هر روز دلشو به بهونه ای بشکنم

یاد گرفتم گریه های هیچ کس رو باور نکنم

یاد گرفتم بهش هیچ وقت فرصت جبران ندم

یاد گرفتم هر روز دم از عاشقی بزنم ولی خودم عاشق نباشم.

چنان باش که به هر کس بتوانی بگویی مانند من رفتار کن...

هر گاه دفتر محبت رو ورق زدی و هر گاه زیر پایت خش خش برگها را احساس کردی هر گاه

در میان ستارگان اسمان تک ستاره ای خاموش دیدی برای یک بار در گوشه ای از ذهن خود

نه به زبان بلکه از ته قلب خود بگو : یادت بخیر

پاییز همان بهار است که عاشق شده است

درد بزرگی است که عاشق باشی ٬اما معشوق نداشته باشی و...

رنج عظیمی است که معشوق باشی ٬ اما لیاقت عشق را در خود نیابی...

به نامردي نامردان قسم خوردم که نامردي کنم در حق نامردان

خواستم خودمو گول بزنم ؛ همه ي خاطراتم رو انداختم يه گوشه اي و گفتم : فراموش ؛ يه

در کنارت سال ها گریستم

به خیالم اشک هایم به خاطر عشق تو میبارند

                           ولی این خیال باطلی بود که حال پی بردم

همه ی این گریه ها  هشدار اشتباهاتم بودند که به عشق دروغ تو پی ببرم

ولی افسوس که دیگر برای جبران اشتباه کمی دیر است...!!!

يکي محبت ميکنه و يکي ناز ميکنه ! اوني که ناز ميکنه هميشه محبت مي بينه اما اوني که

حـالا کـه رفـتني شـده اي طـبق گفتـه ات باشـد، قبـول...لااقـل ايـن نکتـه را بدان: آهـن قراضه اي کـه چنـان گـرم گـرم گـرم در سينـه مي تپيـد، دلـم بـود نـا مـهربان... ولـی حالا از سنگ هـم سنـگ تـر شـده...

به اولين شخصي که گفتم دوستت دارم تو بودي ولي آنقدر دل شکستن برات راحت بود که دلمو

دل که رنجيد از کسي خرسند کردن مشکل است شيشه بشکسته را پيوند کردن مشکل است

چه سخته آدم دوباره به ديواري تکيه بده که یک بار آوارش روش ريخته...!!!

وفاي شمع را نازم که بعد از سوختن به صد خاکستري در دامن پروانه ميريزد

ديگه بهت نميگم برو به جهنم

 آخه مگه جهنميا چه گناهي کردن که بايد یه عوضی مثل تورا تحمل کنن ؟؟؟

شکستن دل کسی مثل اینه که یک میخ روی دیوار بکوبی

اگه یک روز دلشو به دست آوردی میخ را از دیوار در بیاری

ولی چه فایده

جای میخ همیشه روی دیوار می مونه

نگه داشتن عشق مثل نگه داشتن آب تو دسته فکر مي کني تو دستته اما وقتي دستتو  

باز مي کني مي بيني هيچي ازش نمونده جز خيسي خاطرات

اگر میدانستی خنجر از دست رفیقان خوردن چه رنجی دارد

هرگز از من نمیپرسیدی که چرا عاشق دل تنهایی...!

در زندگي اشتباه نکن

اشتباه کردي اعتراف نکن

اعتراف کردي التماس نکن

 التماس کردي زندگي نکن .

سخن تلخ از دل تلخ بر می خیزد

تو آسمون قلبم بهت گفتم ستاره                   به صدتا اينوگفتم توهم يکيش بيچاره

الهي تو بميري من بمونم

سرقبرت بيام روضه بخونم 

الهي سرخک و اريون بگيري

تب مالت و فشار خون بگيري

 اگر بردي از اينها جان سالم

الهي درد بي درمون بگيري 

نفرين بر من که با تو نشستم

       نفرين بر تو که مرا نشناخته دوست داشتي                         

                 نفرين بر منو تو که عشق را در خودبه نفرت تبديل کرديم...

چه خوب شد که فراموش شد

هرکه مرا دید

          تو را نفرین کرد

من نه عاشق بودم و نه محتاج نگاهي که بلغزد بر من

من خودم بودم و يک حس غريب که به صد عشق و هوس مي ارزيد

من به دنبال نگاهي بودم که مرا از پس ديوانگي مي فهميد

آرزويم اين بود

دور

اما چه قشنگ عشق را فهميدم